Mag het een onsje minder?

‘En, waar houd jij je tegenwoordig mee bezig?’, vraagt mijn oude klasgenootje. ‘Jij zat toch op de Erasmus Universiteit?’, vraagt ze nog voordat ik antwoord kon geven. Vervolgens krijg ik een explosie aan informatie over mij heen over haar bezigheden, van toen en nu. Twee Master opleidingen, commissies, sportverenigingen, druk sociaal leven, baan bij een groot internationaal advocatenkantoor, zeilen, besturen - en ga zo maar door. Na een paar minuten raak ik zowel de draad als de tel kwijt. Stiekem herken ik mezelf in haar. Toch dwalen mijn gedachten af... In een flits zie ik mijn grootouders, werkend op het land in een afgelegen dorpje in de bergen van Bosnië. Dagen en wekenlang dragen zij niets anders dan de zorg voor het vee en de oogst. Wat is hun leven een wereld van verschil met het leven van een Young Professional. Werkelijk alles is in de iPhone agenda’s ingepland. Uur na uur, dag na dag.
Onlangs is uit onderzoek van het SKB gebleken dat de generatie Y in grote mate te maken heeft met keuzestress. Bang om de verkeerde keus te maken: dus dan maar alles doen! Voor je het weet doe je van alles een beetje, maar niets écht. Met dat halve resultaat zul je niet gauw tevreden zijn - en opdrachtgevers in je werkende leven ook niet - maar er is geen tijd om daar over na te denken, want er staat namelijk al iets anders op de planning waar je naartoe holt. Niet erg bevorderlijk voor je gemoedsrust, en wie heeft er uiteindelijk wat aan?

Door de intervisie en coaching bij Young Executive Management word ik constant gedwongen mijn keuzes vanuit een ander perspectief te bekijken, geprikkeld te worden om de vraag onder de vraag te beantwoorden en om op die manier de keuzes te toetsen met mijn coach/collega’s. Hiernaast hebben de trainingen vaak ook een element van criteria voor strategische/operationele keuzes maken.
Uiteindelijk kom ik steeds meer tot de conclusie dat het niet de kwantiteit, maar de kwaliteit is die telt. En dan hoef je heus niet naar het platteland in Bosnië te verkassen. Bewuste keuzes maken, ‘simpelweg’ weten waar je voor gaat en écht leven in plaats van geleefd te worden volstaat.